#บางทีการตัดสินใจที่ดี_ก็ไม่จำเป็นต้องใช้เวลามากเสมอไป

คนเรามีอะไรที่ให้ต้องตัดสินใจแทบทุกๆวัน ด้วยความรับผิดชอบที่มากขึ้น วัยวุฒิที่มากขึ้น หรือสภาพสังคมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วก็ตาม ทำให้เราต้องตัดสินใจอยู่เสมอๆว่าเราจะต้องทำอะไรบ้าง เรียงลำดับความสำคัญอย่างไรในแต่ละวันกับเวลาที่เรามีอยู่

โดยปกติแล้ว การตัดสินใจที่ดีคือการ หาข้อมูลประกอบการตัดสินใจให้ครบและมองดูจากหลายๆแง่มุม

ซึ่งแน่นอนว่าต้องใช้เวลาไม่น้อยเลย

… และบ่อยครั้งเราอาจจะมีเวลาที่จำกัด

Katheleen Eisenhardt และ Donal Sull ได้กล่าวไว้ในหนังสือชื่อ

‘Simple Rules - How to succeed in a complex world’

ไว้ว่า บางครั้งกฎที่ง่ายนั้นใช้ได้ผลมากกว่ากฎที่ซับซ้อน เพราะว่ากฏง่ายๆนั้นใช้ได้ง่ายซึ่งทำให้เราไม่ต้องเสียเวลามากเท่ากับการใช้กฏที่ยากและซับซ้อน

ยกตัวอย่างเช่น ‘กฏแห่งการหยุด’ หรือ ‘Stop Rule’ ซึ่งก็คือการที่เราตั้งกฏให้กับตัวเองว่าเมื่อไหร่เราจะหยุด เช่น การซื้อมือถือใหม่ ปกติแล้วเราจะต้องดูสเปกให้ดีว่ามีอะไรบ้าง ราคาเท่าไหร่ เพื่อนำมาชั่งน้ำหนักดูว่า การซื้อครั้งนี้จะคุ้มค่าหรือเปล่า ซึ่งการทำเช่นนี้แน่นอนต้องใช้เวลานานในการหาข้อมูลต่างๆเพื่อมาประกอบการตัดสินใจ และอาจจะทำให้เราจ่ายแพงขึ้นกับฟังก์ชั่นที่ไม่จำเป็นก็เป็นไปได้

‘Stop Rule’ ในที่นี่ก็อาจจะเป็นการตั้งงบสูงสุด ถ้ามือถือเครื่องไหนราคาเกินงบที่ตั้งไว้ เราก็จะไม่ไปเสียเวลาดูรายละเอียด หรือก็คือตัดสินใจซื้อจากตัวเลือกที่ราคาต่ำกว่างบที่ตั้งไว้ หรืออีกตัวอย่างหนึ่งก็เช่นการรอรถเมล์ โดยตั้งกฏไว้ว่าถ้ารอรถเมล์เกินสิบห้านาทีแล้วรถเมล์ยังไม่มาเราก็จะเดินไปแทน (ซึ่งถ้านั่งรถเมล์ก็จะไม่ต้องเดิน แต่ถ้ารอต่อไปก็ไม่แน่ใจว่ารถเมล์จะมาเมื่อไหร่) ถ้าไม่ตั้งกฏนี้ไว้เราอาจจะต้องเสียเวลารอเกินครึ่งชั่วโมงหรือมากกว่านั้น

กฏแห่งการหยุดนี้ เรียกได้ว่าเป็นกฎที่ ‘Hard-and-fast’ คือ ‘เด็ดเดี่ยวและรวดเร็ว’ ซึ่งบางทีอาจจะไม่ง่ายที่จะทำเพราะคนเราส่วนใหญ่มีแนวโน้มที่จะทำในสิ่งที่ทำอยู่ต่อไป ซึ่งทำให้เกิดอาการลังเล ไม่กล้าที่จะ ‘หยุด’ โดยเฉพาะเมื่อลงทุนไปแล้วไม่ว่าจะเป็นเรื่องของเวลาหรือเงินทุน

กฏนี้จะช่วยให้เราตัดสินใจได้เร็ว ไม่ต้องเสียเวลามากเกินไปกับการตัดสินใจ เพื่อเอาเวลานั้นไปทำอย่างอื่นที่มีค่ามากกว่า และอาจจะช่วยป้องกันเราจากสถานการณ์ ‘’#เสียน้อยเสียยาก_เสียมากเสียง่าย’ อีกด้วย อย่างในกรณีของการซื้อมือถือใหม่หรือการลงทุนที่ผลตอบรับไม่ดีเท่าที่ควร หยุดตอนนี้จะช่วยเซฟเราจากการซื้อมือถือแพงเกินความจำเป็นหรือการเสียหายขาดทุนไปมากกว่าที่เป็นอยู่

กฎแห่งการหยุดนี้ใช้ได้กับหลายๆสถานการณ์

ทั้งในเรื่องการเรียนและการทำงานด้วยเช่นกัน

การเรียนเยอะไปหรืออ่านหนังสือนานไปนั้นเป็นสิ่งที่ไม่ดี การสักแต่ว่าอ่านเยอะๆจะได้ข้อมูลเยอะๆนั้นกลับก่อให้เกิดผลเสียต่อการเรียนรู้(รวมทั้งสุขภาพเราด้วย)มากกว่า การหยุด…เพื่อให้สมองได้พักผ่อนเป็นสิ่งที่ควรทำ ยกอย่างเช่น ถ้าอ่านบางเรื่องไม่เข้าใจ การหยุดพักเพื่อกลับมาอ่านใหม่ในภายหลังก็อาจจะช่วยให้เราเข้าใจมากขึ้น อย่างที่ผมเคยเขียนไว้ในหัวข้อเรื่อง #อยากเรียนให้เก่ง_อย่าใช้เวลาทั้งหมดกับการเรียน #เรียนให้เก่งด้วยการใช้สมองสองโหมด Focused และ Diffuse หรือการลองพยายามแก้โจทย์บางอย่างหลายๆครั้งแล้วแต่ก็ยังแก้ไม่ได้ ก็ให้หยุดแล้วไปถามอาจารย์หรือเพื่อนแทนที่จะเสียเวลาทำผิดทำถูกโดยไม่จำเป็น

หรือการหยุดที่จะไม่ต้องทำให้เพอร์เฟ็คเมื่อเราทำงานนั้นได้บรรลุเป้าหมายแล้ว สำหรับท่านที่สนใจสามารถอ่านเพิ่มเติมได้จากบทความที่ผมเขียนไว้ก่อนหน้านี้ในหัวข้อเรื่อง #ทำงานให้เสร็จดีกว่าการทำให้เพอร์เฟ็ค_แต่เสร็จไม่ทัน

#เมื่องานล้นมือ_การทำงานเยอะขึ้นไม่ได้ช่วยแก้ปัญหา