ในยุคที่ค่าครองชีพสูง การศึกษาแพง จนทำให้ผู้ปกครองบางท่านต้องทำงานหนักเพื่อแลกกับการให้ลูกได้เรียนในที่ดีๆ ได้เรียนพิเศษ ได้ทำกิจกรรมต่างๆ

ทุกการตัดสินใจนั้นย่อมมีสิ่งหนึ่งที่ได้ถูกเลือก และอีกสิ่งหนึ่งที่... ไม่ถูกเลือก

ในทฤษฎีทางเศรษฐศาสตร์มีคำๆหนึ่งเรียกว่า

Opportunity cost หรือ ค่าเสียโอกาส ซึ่งแปลให้เข้าใจง่ายๆก็คือ สิ่งที่เราต้องเสียไปเมื่อเราเลือกตัวเลือกหนึ่งแทนการเลือกอีกตัวเลือกหนึ่ง

 

ตัวเลือกสองอันในที่นี่คือ งานหรือเงิน กับ เวลา

เมื่อเราเลือกงาน เราก็จะต้องเสียเวลาที่จะมีให้ลูกไปเพราะต้องใช้เวลานั้นไปเพื่อการทำงาน

 

ในทางกลับกัน ถ้าเราเลือกใช้เวลานั้นกับลูก เวลาที่จะมีเพื่อการทำงานก็จะหายไป ซึ่งอาจจะมีผลต่อหน้าที่การงานและความมั่นคงทางการเงิน

 

แต่... ถ้าเราคิดไตร่ตรองสักหน่อยจะพบว่า

 

1. เงินหมดก็หาใหม่ได้ แต่เวลาที่หายไปไม่สามารถซื้อคืนมาได้ ยกตัวอย่างให้เห็นชัดขึ้นก็เช่นลูกเรามีอายุหนึ่งขวบแค่ครั้งเดียวในชีวิต
2. เวลาทุกคนมีจำกัด เปลี่ยนแปลงไม่ได้ แต่เราใช้เวลาให้มีประสิทธิ์ภาพได้ ด้วยการจำกัดเวลาสำหรับงานในแต่ละชิ้น อย่างที่ผมได้กล่าวไว้ในบทความที่แล้ว เรื่อง ทำไมการประชุมถึงช่างยาวนาน และ Parkinson's law
3. เมื่อเราเลือกงานแทนเวลาให้ลูก ให้ความสำคัญกับงานมากกว่า

คนอื่นก็จะให้ความสำคัญกับงานคุณมากกว่าชีวิตของคุณ… ฉันใดก็ฉันนั้น

 

ทำไมเวลาให้ลูกถึงสำคัญมากนัก

 

1. หลายๆท่านคงเคยประสบมากับตนเองว่าเหตุการณ์บางอย่างมันตราตรึง มันเป็นได้ทั้งสิ่งที่เป็นกำลังใจให้เรา เป็นแรงผลักดันให้เราได้ทั้งชีวิต หรืออาจจะสร้างปมให้กับเรา ทำให้เรารู้สึกแย่กับชีวิตไปตลอด บ่อยครั้งที่เหตุการณ์เหล่านี้เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆหรือแม้แต่เสี้ยววินาที

 

2. เด็กๆมีโลกจินตนาการที่กว้างขวางไร้ขีดจำกัด แต่กับโลกแห่งความจริงของพวกเขานั้นมันเล็กมาก โลกแห่งความจริงนี้มีแค่พ่อแม่พี่น้องเพื่อนบ้านและสิ่งต่างๆที่พ่อแม่พาเค้าไปพบเจอ ไม่ใช่แค่เพียงว่าพ่อแม่เป็นผู้กำหนดในสิ่งที่ลูกจะได้พบเห็นและเรียนรู้

แต่พ่อแม่คือโลกทั้งใบของเค้า คือฮีโร่ คือครูคนแรกของลูก

 

เมื่อเราคือโลกทั้งใบของลูกแล้ว การที่พ่อแม่ทำให้ลูกผิดหวัง โลกทั้งใบมันทลาย ยิ่งถ้าลูกไม่เข้าใจถึงเหตุผลแล้ว ความผิดหวังนี้อาจจะถูกฝังลึกลงไปในความทรงจำและในจิตใต้สำนึก สร้างปมในใจกับลูก ซึ่งอาจจะเป็นจุดสำคัญที่เปลี่ยนชีวิตลูกเลยก็ได้

 

ในทางตรงกันข้าม ความทรงจำดีๆ ก็จะเป็นแรงบันดาลใจ เป็นพลังที่ทำให้ลูกพัฒนาก้าวหน้าได้อย่างเต็มที่

 

จริงอยู่... ชีวิตไม่เพอร์เฟคเสมอไป

และเราคงไม่สามารถให้เวลาลูกได้ตลอด

 

แต่ถ้าทำได้กับเหตุการณ์สำคัญๆที่เช่นวันแรกของการไปโรงเรียน

งานแสดงหรือกีฬาสีที่ลูกร่วมแสดงหรือแข่งขัน มันเป็นความอุ่นใจ สบายใจ ความกล้า เมื่อมีพ่อแม่อยู่ใกล้ๆ และมีกำลังใจที่จะทำให้ดีที่สุด ก้าวแรกของการที่จะพร้อมออกไปเผชิญกับโลกแห่งการแข่งขันที่เขาต้องยืนและเดินไปข้างหน้าด้วยตัวเองให้ได้ ก้าวนี้สำคัญมาก  ...เริ่มดีก็มีชัยไปกว่าครึ่ง

 

อีกส่วนที่สำคัญไม่น้อยไปกว่ากันคือการโตไปพร้อมกับลูก ใช้เวลาในทุกๆวันเพื่อพูดคุย ให้กำลังใจ ไถ่ถามถึงการเรียนและประสบการณ์แต่ละวัน