#ยุ่งเกินไป_จนไม่มีเวลาที่จะพัฒนา

#ขยันเกินไป_อาจกลายเป็นการย่ำอยู่กับที่

บางคนก้มหน้าก้มตาทำสิ่งต่างๆ… จนลืมที่จะถามตัวเองว่าวิธีที่เราทำอยู่นั้นเป็นวีธีที่ดีที่สุดหรือเปล่า

บางคนวุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือ… จนลืมไปว่าการหยุดให้สมองได้คิดได้ทบทวนปะติดปะต่อเนื้อหานั้นสำคัญไม่น้อยไปกว่ากัน

บางคนยุ่งอยู่แต่กับงาน… จนลืมให้เวลากับครอบครัว ลืมไปว่าเรามีครอบครัวที่ต้องเดินไปด้วยกันและพร้อมกัน

บางคนขยันทำงานเกินไป… จนลืมที่จะให้เวลาและความสำคัญกับการพัฒนาตนเอง

หยุด… เพื่อถามตัวเองว่าสิ่งที่เราทำอยู่นั้นดีแล้วหรือยัง ตอบโจทย์เราหรือเปล่า เพื่อช่วยให้เราไม่ต้องเสียเวลาหรือเดินหลงทาง… นานจนเกินไป

หยุด… เพื่อให้สมองเราได้พักบ้าง ซึ่งจะช่วยให้เราเข้าใจเนื้อหาได้ดีขึ้น (อ่านเพิ่มเติมได้จากโพ้สคราวที่แล้วนะครับ เรื่องการใช้สมองสองโหมด #เรียนให้เก่งด้วยการใช้สมองสองโหมด_Focused_และ_Diffuse) และยังช่วยให้เรามีสุขภาพจิตใจและชีวิตที่สมดุลมากกว่า

หยุด… เพื่อให้เวลากับครอบครัว ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ภายในครอบครัว รวมทั้งช่วยการพัฒนาการของลูกและป้องกันปัญหาครอบครัวที่อาจจะเกิดได้จากการให้ความสำคัญกับครอบครัวน้อยกว่าที่ควรจะเป็น

หยุด… เพื่อให้เวลากับตนเองเรียนรู้สิ่งใหม่ๆ เช่นการลงเรียนคอร์สที่ให้ความรู้และทักษะใหม่ๆ

นักวิ่งมาราธอนยังต้องหยุดพักเพื่อเติมพลังงาน

รถยนต์ยังต้องหยุดพักเพื่อเติมน้ำมัน

ชีวิตเราก็เช่นเดียวกัน

#หยุด_เพื่อที่จะไปต่อให้ดีกว่าเดิม